منطقه هایپریک، یک محفظه اکولوژیکی مهم و حساس در اکوسیستم های رودخانه¬ای است و به عنوان منطقه مشترک زیربستر رودخانه است که به همان اندازه تحت تأثیر جریان آب های سطحی و زیرزمینی قرار دارد. میکروپلاستیک¬های های واقع در منطقه هایپریک باید با ماندگاری طولانی تری مواجه شوند و در نتیجه زمان قرار گرفتن در معرض ارگانیسم های کفزی را افزایشدهند. این مطالعه به بررسی توزیع و خصوصیات میکروپلاستیک در رسوب منطقه هایپریک رودخانه زیارت پرداخته است. با توجه به مشخصات مورفولوژیکی، اشکال میکروپلاستیک به فیبر، گلوله، فوم و قطعه تقسیم شده است. رنگ ذرات میکروپلاستیک با توجه به رنگ سطح آنها ثبت شد. اندازه ریز ذرات در طولانی ترین بعد تصویر اندازه گیری شد و به کمتر از 5/0 میلی متر، 1-5/0میلی متر، 3-1میلی متر و 5-3 میلی متر تقسیم شد. تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک در سه ساختار مورفولوژیکی شامل جزیره، کنده و پله-حوضچه استخراج شده برای رودخانه زیارت نشان داد که میکروپلاستیک¬ها تا عمق 0.6 متری زیر بستر رودخانه قابل شناسایی است. بالاترین فراوانی میکروپلاستیک برای ذرات با مقیاس (<1000 میکرومتر) اندازه گیری شد. فراوانی میکروپلاستیک های فیبر و قطعه در سه ساختار مورفولوژیکی در اکثر لایه های رسوبی بالاترین میزان بود و پس از آن میکروپلاستیک های خطی قرار داشتند. رنگ های مشاهده شده میکروپلاستیک ها در رسوبات در این مطالعه عمدتاً شامل سیاه، قهوه ای، زرد، قرمز و نارنجی بود. در این میان رنگ مشکی رنگ غالب بود. این نتایج بینش هایی را در مورد درک سرنوشت میکروپلاستیک در یک منطقه رودخانه میکروپلاستیک¬های ارائه کرد.

در این تحقیق به منظور بررسی ساختارهای مورفولوژیک قلب، تعیین محل دقیق استخوان احشایی قلب و مقایسه آن در سمت چپ و راست از 80 عدد قلب گاو استفاده شد. نمونه ها از دو نژاد بومی و دورگه (آمیخته نژاد هلشتاین با نژاد گلپایگانی) و از دو جنس نر و ماده به صورت 20 عدد قلب از هر نژاد و جنس انتخاب گردید. نمونه ها پس از جمع آوری از کشتارگاه شهر کرد به سالن کالبد شناسی دانشکده منتقل گردید و قبل از تشریح با استفاده از متر نواری و کولیس از سطح ظاهری قلب مواردی از قبیل طول قلب، دور قلب، طول بطن راست و چپ، قطر دهانه و ضخامت دیواره سرخرگ های آئورت و ششی را اندازه گرفته و پس از تشریح نمودن قلب با استفاده از کولیس فاکتورهایی از قبیل ضخامت دیواره بطن راست و چپ، عرض دهلیزها و ضخامت گوشک ها اندازه گیری شد. سپس استخوان احشایی قلب را از سمت راست و چپ خارج نموده و ابعاد و وزن آن در تمام نمونه ها اندازه گیری شد. در انتها موارد اندازه گیری شده از نظر آماری با استفاده از آزمون t-Student آنالیز و بین دو نژاد و جنس مقایسه گردید و نتیجه گرفته شد که استخوان احشایی سمت راست بسیار بزرگتر از سمت چپ بوده و در تمام نمونه های مورد مطالعه وجود داشت ولی استخوان سمت چپ فقط در 45 درصد از نمونه ها و بیشتر در سنین 2-1 سال مشاهده گردید. میانگین طول استخوان احشایی راست قلب در نژاد دورگه 40.11 میلیمتر و در نژاد بومی 30.92 میلیمتر گزارش گردید. سایر فاکتورهای اندازه گیری شده در دو نژاد مقایسه گردید و مشخص شد که میانگین طول قلب در نژاد بومی 16.09 سانتیمتر و در نژاد دورگه 19.45 سانتیمتر، دور قلب در نژاد بومی 30.98 و در نژاد دورگه 37.53 سانتیمتر می باشد. همچنین میانگین طول قلب در جنس ماده 19.05 و در جنس نر 18.40 سانتیمتر و میانگین دور قلب در جنس ماده 37.04 سانتیمتر و در جنس نر 35.99 تعیین گردید.

در این مقاله ساختارهای دیراک روی مدولها و مدولهای هرمیتی همچنین روی فیبره های برداری معرفی و بعضی از خواص آنها با اثبات آورده شده است. مطالب دیگری نیز در ارتباط با ساختارهای دیراک در این مقاله آمده است. از جمله، ثابت می شود که یک تناظر دو سویی بین ساختارهای دیراک روی یک مدول یا یک مدول هرمیتی و گروه اتومورفیسم های آن مدول وجود دارد. این تناظر به ما این امکان را می دهد که ساختارهای دیراک روی مدولها، مدولهای هرمیتی و فیبره های برداری را به شکل بسیار مناسبی نشان داده و ساختارهای دیراک القایی را به صورتی طبیعی معرفی نماییم.

محققان حوزۀ شعر عرفانی ساختار روایی بیشتر مثنوی­ های عرفانی فارسی به ­ویژه مثنوی­های شگرف سه­ گانۀ آن یعنی حدیقـة الحقیقه سنایی، منطق الطیر عطار، و مثنوی معنوی مولوی را دارای ساختاری مشترک، و مبتنی بر پیرنگ کلان و طرح سراسری می ­دانند. مثنوی­ های الهی­ نامه و منطق الطیر و مصیبت نامۀ عطار که سفرنامۀ روحانی به شمار می­ آیند، افزون بر داشتن پیرنگ کلان از ساختار روایی خُرد متفاوتی نیز بهره ­مند هستند. در جستار حاضر با روش توصیفی -تحلیلی و رویکرد روایت شناسی که هدف نهـایی آن کشـف الگوی جامع روایت است، کوشیدیم از رهگذر تبیین ساختارهای روایی مثنوی های سه ­گانه به راز حکایت-تمثیل­ ها و کارکرد اصلی آن­ ها پی ببریم. در نهایت به این نتیجه رسیدیم که عطار ضمن ساختار وحدتی - کثرتی مبتنی بر طرح سراسری این مثنوی­ ها، از ساختارهای روایی سفرنامه ه­ای هزارویک­شبی و کتاب مقدسی نیز بهره جسته است و راز اصلی حکایت - تمثیل­ های وی این است که تاریخ روزگار خویش را بر اساس الگوی روایت تاریخ انبیا می ­سنجد و به حوادث تاریخی روزگار خود ارجاع نمی­ دهد.

به نظر آدام زوسکی و دلماس زبانها به دلیلی ساده و اساسی همدیگر را تبیین میکنند: در واقع عملیات عمیق زبانی (مکانیزم های انتزاعی) بطور کلی واحدند. آنچه دستخوش تغییر می شود، نشانه های ظاهری این عملیات است. این نشانه ها در هر زبان، خاص همان زبان اند و همین ویژگی سر آغاز گونه گونی زبان هاست. به نظر ما زبان شناسی مقابله ای روش مناسبی است بر آن دسته پژوهش ها که در پی آن اند تا نشان دهند که آموزش زبان، بدون شناخت و درک درست و اصولی از زبان شناسی، نادرست و ناممکن است. زبان آموزان ایرانی به ویژه در کاربرد اشکال زمانی مرتکب اشتباهات فراوانی می شوند. از این رو آنچه در نخستین رویکرد جالب می نماید، تقابل ساختارهای شرطی فرانسه- فارسی بر اساس مجموعه ای ادبی است. امتیاز این پژوهش استواری آن بر ابزاری است که عبارات و جملاتی را بررسی می کند که به علت کاربردی عمومی و سهولت آن، برای هر خواننده با هر بضاعتی، قابل وارسی است. مقاله حاضر با رویکردی تطابقی آن دسته از معادلات فارسی را مورد بررسی قرار می دهد که جزوی از ساختار نظام شرطی زبان فرانسه اند.

تصوّر رایج دربارة غزل حافظ این است که ساختار گسسته و پریشان دارد، اما روایت شناسی نشان می دهد چنین ساختاری متناسب با نوع سخن و وضعیّت عصر شاعر است؛ این گسستگی ظاهری، با خوانش خواننده به انسجام منتهی می شود. ساحت سخن و معنایی که در غزلیّات حافظ وجود دارد، نیازمند «خوانش» مخاطبان اوست. شاعر برای درک این نظام روایی از سوی مخاطبان، هماهنگ با تمامیّت غزل به شگردهای متنوعی نظیر ترکیب توصیف، حادثه و گفت وگو برای شروع غزل ها، آوردن گزاره های زمان مند و مکان مند، گفت وگوسازی و پایان گفت وگویی و حدیث نفس روی آورده است. در این پژوهش، به تبیین نظام روایی غزلیّات حافظ، متناسب با موضوع، موقعیّت، مخاطب و اهداف شاعر پرداخته ایم. غزل های روایی حافظ را به دو گروه تقسیم کرده ایم: غزل هایی با طرح روایی پیچیده و غیرآشکار و غزل هایی با طرح روایی آشکار. برای نشان دادن انسجام غزلیّات روایی حافظ، ساختار روایی دستة دوم، شامل بیست وسه غزل را از لحاظ نوع، تعداد و چگونگی ترکیب پی رفت ها، گزاره ها و رمزگان ها و سایر وجوه روایی بررسی کرده ایم. بیشترین استفاده از رمزگان ها، مربوط به رمزگان های گفت وگویی (94 مورد/ شامل مناظره، دیالوگ و حدیث نفس) است که خود شامل رمزگان های حقیقت نما، پند و کنش روان شناختی می شود و نشان می دهد روایت پردازی نیز در زمره ی اهداف غزل سرایی حافظ بوده است. بعد از این رمزگان، به ترتیب رمزگان کنشی (37)، اطّلاعاتی (29) و روان شناختی (7) کاربرد بیشتری دارند.